Έξω από το κουτί

Μάλλον δεν είμαι ο ειδικός για αυτό το θέμα.. αλλά θα το προσπαθήσω έτσι και αλλιώς. Πως μπορείς να κάνεις κάποιον να δει έξω από το “κουτί του”.. αυτό θα ήθελα πολύ να μάθω σήμερα.
Μερικές φορές, συναντώ ανθρώπους που φαίνεται να έχουν μάθει να λειτουργούν μέσα σε δικά τους στενά και κλειστά πλαίσια. Αυτό με ενοχλεί λιγάκι για να είμαι ειλικρινής. Θέλω να βλέπω τους διπλανούς μου να είναι ανοιχτοί σε προκλήσεις, νέες ιδέες.. καινούργιες εμπειρίες. Όχι να φιλτράρουν οτιδήποτε απρόσμενο μέσα από βολικά πρότυπα σε σημείο που να γίνουν κατανοητά και αρεστά στα μεγέθη του “κουτιού”. Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις που είναι πραγματικά βολεμένες και ως ένα σημείο ευτυχισμένες εκεί μέσα. Περιπτώσεις που πραγματικά αντιλαμβάνονται που βρίσκονται και επιλέγουν να μην ρισκάρουν. Έτσι το χαίρομαι και εγώ.

Τι κάνει κανείς όμως όταν βλέπει έναν άνθρωπο που θέλει, και ενώ έχει στερηθεί ή κανείς δεν του έχει δώσει τον χώρο, δεν μπορεί; Πως μπορείς να του δείξεις ότι υπάρχουν πολλές γεύσεις – τουλάχιστον πολλές περισσότερες από τις οικείες του – χωρίς όμως ουσιαστικά να τον περιορίσεις σε αυτές που θεωρείς εσύ περισσότερες;

Βλέπεις, καλό μου μπλογκ, είναι ιδιαίτερα εύκολο να πιάσεις κάποιον από τον χέρι και να του πεις: “Να, βρε κουτό.. δες αριστερά, δες δεξιά. Ξύπνα αύριο το πρωί, σκέψου τι θέλω να κάνω σήμερα.. και κάνε το!”
Επίσης, εύκολο είναι να τον παρασύρεις σε ερεθίσματα – ξένα για αυτόν – και με ενθουσιασμό να τον ξεγελάσεις. Όμως έτσι τον βγάζεις από το ένα κουτί και τον βάζεις σε άλλο.. μεγαλύτερο.. μικρότερο.. ιδέα δεν έχω.

Σκάω να μάθω πόσο γερή κλωτσιά πρέπει να δώσεις σε κάποιον για να τον κάνεις να γκρεμίσει ψεύτικους τοίχους και να χτίσει νέους.. με όσες πόρτες και παράθυρα θέλει.. και ναι γιατί όχι και μία αυλή ως τον ουρανό και ακόμη πιο ψηλά. Σκάω να μάθω τι παπούτσια πρέπει να φοράς για να πιάσει η κλωτσιά.. και αν πραγματικά τα παπούτσια κάνουν την διαφορά ή το πόδι. Ως πότε μπορείς να αλλάζεις παπούτσια.. τρόπους δηλαδή.. μέχρι που να καταλάβεις ότι απλά το πόδι θέλει να μεγαλώσει;

 

*update: Να μην ξεχάσω να γκρεμίσω και το δικό μου κουτί.